Salı, Mayıs 07, 2013

Teatrokrasi ve Ağustosböcekleri Korosu'ndan alıntı...

Eğer halk gösteri seviyorsa, nedeni, kalabalık olarak, İdea'nın duyulur olmayan tekliğine düşman olmasıdır. Devlet'in VI. kitabında ortaya konulan budur. Halkın kendinde Güzel'i sevmesi mümkün değildir. Olsa olsa güzel şeyleri sevebilir. Nitekim Sofist Hippias da böyle yapar. Güzel onun için güzel bir kızdır. Bir performans vesilesi, bir üreme aracı. Kalabalık güzel şeylerin meydana getirdiği alaca kalabalık içinde yalnız kendine hayranlık duyar. Yalnızca kendi özüne, yani üreten ve üreyen çokluğa saygı duyar. Alkış yasası kalabalığın kendi kendiyle tatmin olmasının ifadesidir. Mesele pekâlâ yeniden basit bir gösteri nizamı meselesi haline gelmiştir.

...

Demek ki çözümleme tersinden de okunabilir: bir buyruğun tersi olarak. Öyleyse kendi kendini alkışlayan kalabalığın totolojisi, felsefenin kendi davasını şehrin davasıyla karıştırmak için zanaatçıyı içine kapattığı çemberin doğrulanmasından ibarettir. Kitlenin hazzının kalabalığın el çırpmasına indirgendiği bu gösteri fenomenolojisi, uzmanlaşmanın "başka hiçbir şey" buyruğunun hükmettiği emek kuramının tersidir. Bir ile çok'u kendi yerlerine yerleştirmek için, ikizin yasama yetkisini ve hâttâ şiirini filozofa mahsus tutmak için "sosyoloji"ye "estetik" eşlik eder.

Jacques Ranciere

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

"Words Words Words" (Hamlet)